تاریخچه تکواندو
بسم الله الرحمن الرحیم
تاریخچه تکواندو:
قدمت اين رشته به گواهي ديوارنگاره ها ونقاشي هاي به جا مانده در مقبره هاي «کاگجوچونگ» و «مويونگ چانگ» در کره شمالي (منچوري غربي) به 20 قرن پيش مي رسد. دريکي از اين تصاوير مردي در حال اجراي يک فن دفاع با دست ترسيم شده که کاملا مشابه ضربه اول گول ماگي (دفاع بالا) در تکواندو است. همين موجب شده تا تکواندو تاريخي کهن تر از ساير ورزش هاي مرسوم در شرق آسيا مانند کاراته و کونگ فو داشته باشد.مهمترين و برجستهترين خصوصيت ورزش تکواندو اين است که يک پيکار و مبارزه آزاد است و برخلاف برخي از ورزشهاي رزمي و دستها و پاهاي ورزشكار براي ضربه زدن کاملا" آزاد هستند.شواهد قابل اعتمادي وجود دارد که شکل امروزين تکواندو از رشته هاي رزمي «سوباک» که در دوران حکومت سلسله گوجوريو (37 ق.م تا 668 م) در شمال کره تمرين مي شده، اقتباس شده است. در اين دوران اهميت زيادي به توانائيهاي جنگي داده مي شد و مسابقات منظمي برگزار مي شد، شامل؛ رقص با شمشير، تيراندازي، نبرد تن به تن،
مبارزه اي که در آن دو نفر با شکستن يخ روي درياچه وارد آب سرد شده وبه مبارزه مي پرداختند و«تکوان» در دوران پادشاهي سيلا (57 م تا 935م) که بر بخش هاي جنوبي شبه جزيره کره حکم مي راند نيز توجه خاصي معطوف هنرهاي رزمي
بود. در اين حکومت سازماني نظامي، آموزشي،اجتماعي به نام «هوارانگ دو» وجود داشت، آموزش انواع هنرهاي رزمي به ويژه سوباک نيز از جمله فعاليتهاي اين سازمان بود.اگرچه در اين دوران هوارانگ دو فنون گلاويزي و ضربات دست فراواني را وارد سوباک کرد، اما پس از آن ميل چنداني به تمرين اين نوع فنون در کره وجود نداشت و اين رشته به شکل اوليه آن که بر مبناي ضربه زدن و جلوگيري از نزديک شدن دشمن استوار بود، ادامه يافت. تکنيک هاي گلاويزي سوباک که
«يوسول» ناميده مي شد، بعدها با ورود به ژاپن پايه گذار ورزش «جودو» شد.
تمرين هنرهاي رزمي در زمان امپراتوري قدرتمند «کوريو» (935 تا 1392) نيز رواج زيادي داشت، در جشن هاي سالانه گوناگوني که در اين سلسله برگزار مي شد، علاوه بر ورزشهاي رزمي به مسابقات کشتي و چوگان نيز بهاي زيادي داده مي شد.روي کار آمدن سلسله يي (1392 تا1910) که مبتني بر تفکرات ايدئاليستي، رواج بوديسم و زدودن افکار کنفوسيوس از اين کشور بود، کاهش نقش نظاميان در حکومت را نيز در پي داشت. اين وضعيت اگرچه از رونق هنرهاي رزمي کاست، اما
تکامل اين فنون تا هنگام اشغال کره توسط ژاپن در 1910 ادامه داشت.در دوران حکومت استعماري ژاپن هنرهاي رزمي بومي کره نيز مانند ديگر مظاهر فرهنگي اين کشور با ممنوعيت مواجه شد، ژاپني ها مدارس کاراته را در اين کشور تاسيس و آموزش آن را جايگزين تکواندو کردند.
آموزش هنرهاي رزمي کره اي در اين دوران به طور مخفيانه در مناطق کوهستاني صعب العبور توسط گروه هاي کوچک ادامه داشت.
تكواندو هنر رزمي کره اي است كه اكنون به عنوان يك ورزش مدرن درسطح جهان و يکي از ورزشهاي المپيکي ميباشد و اين رشته داراي بيشترين تعداد ورزشکار درميان هنرهاي رزمي در سراسر دنيا است. قدمت و تاريخ آن به 5000 سال پيش
ميرسد. ميگويند درآن زمان، يك شاهزاده هندي روش ابتدايي مبارزه با دست خالي را ابداع كرد. وي در روش ابداعي خود دو كار انجام داد: يكي آنكه بر روي حركات حيوانات مطالعاتي كرد و ديگر آنكه هر چه هنر دفاع و حمله ميدانست جمعآوري نموده وبا هم ادغام كرد. اين شاهزاده هندي از روي جنگيدن حيواناتي مثل حمله عقاب به مار, حمله مار به گربه, جنگ خرس و پلنگ، الگو گرفت و براي يافتن نقاط ضعف ونقاط قوت بدن انسان، آزمايشات زيادي انجام داد.
فرد ديگري كه پدر ورزشهاي رزمي شناخته ميشود «تامو» نام دارد كه بدون شك در طول تمام تاريخ مكتوب و غيرمكتوب هنرهاي رزمي, شخصيتي صاحب نامتر از او نميتوان يافت. در بين عدة زيادي كه تاكنون در ارتباط باتاريخ هنرهاي رزمي و شخصيت «تامو» پژوهش كردهاند نامهاي زيادي به چشم ميخورد. از جملة محققين صاحب نام، ميتوان «رابرت اسميت» را نام برد. تأليفات ايشان از جامعترين و معتبرترين مراجع در اين خصوص است. او در كتاب «هنرهاي رزمي آسيا» در
مورد «تامو» مينويسد: «تامو» يك ايراني بوده كه شخصيتي بزرگ و مرموز در هنرهاي رزمي است. ژاپنيها او را «هارما» ناميده وبراي او ارزش خاصي قائلند. به طوري كه تصوير وي را در باشگاههاي خود آويزان ميكنند.
کلمه تکواندو از سه بخش تشکيل مي شود:
«تِ» = ضربه زدن بادست
«کوان»= ضربه زدن با پا
«دُ» = راه و روش
فنون تکواندو از ورزشهاي سنتي تاريخ کره استخراج و پس از جنگ جهاني دوم با تلاش مستمر اساتيد هنرهاي رزمي کره جنوبي در قالب يک ورزش رزمي مدرن به دنياي هنرهاي رزمي عرضه شده است.اگرچه اين ورزش تأثيراتي از کاراته پذيرفته و شباهتهايي نيز با برخي سبک هاي جنوبي کونگ فو در آن به چشم مي خورد، اما استيل خاص اين رشته دفاعي که متکي بر ضربات پا با حداکثر قدرت است و بر حفظ فاصله فيزيکي با دشمن و طراحي فنون براي دور کردن مهاجم تاکيد دارد، آن را از تمام سبک هاي رزمي موجود متمايز مي کند.
معني واژگاني تکواندو
تکواندو در لغت به معناي "طريقت ضربه زدن با دست و پا" است که ضمن نمايش قدرت، ظرافت و زيبايي را نيز نشان ميدهد. از سويي ديگر تکواندو جدا از اهميت ورزشياش در نگاه عمومي و کلي يکي از بهترين و کاملترين شيوه دفاع شخصي
است که هر کسي با ياد گرفتن آن ميتواند در شرايط ويژه و خاص از خود محافظت کند. همه حرکات اين ورزش بر مبناي موقعيت دفاعي است که در مجموع فرد را در برابر حملات دشمن ايمن ميکند و ضريب سلامتي را بالا ميبرد.
تکواندو مدرن(تاپ تکواندو )
پس از پايان جنگ و آزادي کره ورزش هاي رزمي سنتي اين کشور تا حد زيادي با رشته هاي ژاپني همانند کاراته، کندو و جودو آميخته شده بود، در عين حال بسياري از رزمي کاران کره هم با آموختن هنرهاي رزمي چيني آن ها را وارد کره کرده بودند. در آن زمان بيشتر اصطلاح هاي «تانگ سو دو» و «کونگ سو دو» براي نام گذاري ورزشي که بعدها به تکواندو معروف شد، به کار مي رفت.
تلاش براي بازسازي تکواندو و بازگرداندن آن به حالت اصلي خود در نهايت منجر به تبديل اين رشته به ورزش ملي کره و محبوب ترين سبک رزمي در سراسر دنيا شد:
1961 - «انجمن تا سو دو» تاسيس شد. هدف اين نهاد ايجاد يگانگي در هنرهاي رزمي کره اي بود. 1962 – تکواندو به عنوان يک بازي رسمي به چهل و سومين دوره بازي هاي ملي کره جنوبي وارد شد.
1965 - «انجمن تا سو دو» به«انجمن تکواندو» تغيير نام داد.
1972 - «کوکي وان» تاسيس شد. اين باشگاه تا امروز بالاترين مرجع فني تکواندو بوده است.
1973 – تاسيس «فدراسيون جهاني تکواندو (WTF) »
1973 – برگزاري نخستين دوره بازي هاي جهاني اين رشته در کره با شرکت 200 ورزشکار از 19 کشورجهان . كه درآن آمريکا، تايوان و مکزيک در جدول رده ندي پس از کره قرار گرفتند.
1976 – شوراي بين المللي ورزشهاي نظامي «سيزم» تکواندو را به عنوان يکي از بازي هاي خود پذيرفت.
1983 – کميته بين المللي المپيک «فدراسيون جهاني تکواندو» را به عنوان يکي از اعضاي خود اعلام کرد.
1986 – برگزاري تکواندو به عنوان يک بازي نمايشي در بازي هاي آسيائي سئول.
1988 – برگزاري تکواندو به عنوان يک بازي نمايشي در المپيک سئول.
1994 – تکواندو به عنوان يک رشته رسمي در بازي هاي آسيائي هيروشيما برگزار شد.
2000 - تکواندو به عنوان يک رشته رسمي در المپيک سيدني برگزار شد.
اولين بار به صورت رسمي در اواسط دهه 1950 گروهي از نظاميان کرهاي با هم تصميم گرفتند اين ورزش را که آميزهاي از حرکات آزاد دست و ضربات
پا است سازماندهي کنند که پس از آن به تکواندو معروف شد که به سرعت در طول 30 سال اخير به يکي از موثرترين و کاربرديترين شيوههاي دفاع شخصي بدون استفاده از سلاح سرد و گرم تبديل شد، و امروزه بسياري از ما به راحتي آن را در طي دورههاي کوتاه مدت آموزشي فرامي گيريم.اين ورزش در ايران، امريکا و اروپا نيز هواداران خود را دارد و در ميان امريکايي ها و به ويژه سياه پوستان بسيار طرفدار دارد و مانند ساير رشتههاي ورزشي در کوتاه ترين زمان ممکن جاي خود را درميان آن ها پيدا کرده است.
در سال 1973 اولين دوره مسابقات قهرماني جهان در سئول پايتخت كره برگزار گرديد و در سال 1977 با اتفاق نظرمربيان كره، نام «پومسه» براي سبك
جديد انتخاب گرديد. در سال 1980 كميته بينالمللي المپيك، طي جلسهاي در مسكو WTF را به رسميت شناخت و تكواندو ازسال 1992 به عنوان يك ورزش كامل المپيكي اعلان و رسماً وارد المپيك شد. بهاين ترتيب تكواندو به عضويت رسمي
بازيهاي المپيك، كه مهمترين رويداد ورزش دنيا است، درآمد. تكواندو تنها ورزش رزمي است كه به دليل برخورداري ازاصول و قوانين دقيق و علمي، سطح بالاي تكنيك و رعايت اصول ايمني، در مدتي كوتاه رشدي عظيم داشته و به عنوان ورزش
رسمي و ثابت المپيك پذيرفته شده است.در شناساندن و ارائه تكواندو نوين از زحمات و تلاشهاي ژنرال «چوي هونگ هي» نميتوان بهسادگي گذشت. در سال 1965 انجمن تكواندو كره و درسال 1966 فدراسيون بينالمللي تكواندو ITFدر كره تاسيس شد و در سال 1973فدراسيون جهاني تكواندوWTF با حمايت دولت كره جنوبي
تاسيس شد. اين دو سازمان همواره در رقابتي تنگاتنگ با يكديگر بوده و سعي در جذب هرچه بيشتر و كسب حمايت بينالمللي دارند. هر دو فدراسيون بر فلسفه، اصول و فرمها اهميت ميدهند. WTF اهميت زيادي براي مبارزه و مسابقه قائل است وITF بر جنبههاي اخلاقي و فلسفي اين ورزش تأكيد دارد.در دوران اشغال كره توسط ژاپنيها در سالهاي 1945 ميلادي، طبق دستوردولت اين كشور، تمرين هر نوع ورزش مبارزاتي در كره ممنوع گرديد و تنها كاراته بهعنوان ورزش مجاز به ژاپنيها تدريس ميشد. پس از آزادي كره از اشغال ژاپن كه 36 سال طول كشيد,
درهاي بسته شده بر روي ورزشهاي رزمي گشوده شد. سرانجام در سال 1955 انجمني بهنام «ته سودو» مركب از استادان, تاريخدانان وباستانشناسان كرهاي تشكيل شده و مأمور احياي هنر رزمي تكيون گرديدند و نام «تكواندو» بر اين هنر رزمي انتخاب کردند. اين نام بسيار پرمعنا، نگهدارنده هنر قديمي «تكيون» گرديد. در سيام نوامبر سال 1972 «كوكي وون» مركز جهاني تکواندو, ساخته شد. «كوكي وون» مركز جهاني تكواندو، بر روي تپهاي در محله «يونگ دونگ» سئول، مركز كره جنوبي واقع شده است. در واقع
ستاد مركزي فعاليتهاي فنّي تكواندو در جهان است. امكانات و ابزار لازم براي گسترش تكواندو در زمينه تربيت مسابقات و حتي تمرينات را در سطح
بينالمللي، بهصورت رهنمود و مشورت در اختيار علاقمندان قرار ميدهد. «كوكي وون» در دنيا منحصر بهفردبوده و مركز تصميمگيريهاي مهم و اساسي در تكواندو است. تمام دگرگونيها, تغيير و تحول در مقررات و جابجايي از اين مركز به جهان
اعلام ميشود. حتي اتخاذ تصميم براي اعزام مربيان از كره به كشورهاي ديگر از اين مركز صورت ميگيرد. «ماتسوتا تسواوياما» بنيانگذار سبك «كيوكوشين كاراته» كه خود نيز اصالت كرهاي دارد, «هورانگ دو» را پيشكسوت ورزشي «كندو» يعني
ورزش ساموراييهاي ژاپني ميداند واين دليل محكم است براي اين كه درآن سالها, هنرهاي رزمي از كره به ژاپن رفته است. تکواندو فن دفاع از خود است که قدمت آن به سن بشر ميرسد. آثارباستاني, نوشتهها و نقاشيهاي حک شده بر روي سنگها و غارهاي دورههاي پادشاهي «سيلا» و «کوريو» که قدمت آن به 37 سال قبل از ميلاد ميرسد، حکايت از وجود اين ورزش رزمي در آن زمان مينمايد كه «هوارانگ دو» ناميده ميشد. اين نام پس از طي ساليان متمادي به «سوباك دو» و سپس به «سوباك جي» و بعدا ًبه «تايكييون» و «تكيون» وبعد ازآن به« تکواندو» تغيير نام داد. اين
هنر رزمي ضمن اينكه دركشوركره رواج بيشتري يافت، در سايركشورها مانند چين و ژاپن رخنه كرد.
منابع:
فرهنگ لغت دهخدا
سایت http://goldencity.persianblog.ir
سایت http://ir5eb.persiangig.ir
سایت ویکی پدیدار
با استعانت از خداوند متعال امیدوارم که مطالب این وبلاگ مفید واقع شود و از آن کمال استفاده